پست کوتاه امروز درباره این نکته معمولی میباشد که زمانی با یک تیم تعالی یار می شوید که اعضای آن توان متفاوتی در کوهنوردی داراهستند یا این که به هر دلیلی متفرق گردیده و از مجموعه غیروابسته میشوند، چطور آنان را کنار هم نگه داریم. هدلایت کوهنوردی اینجانب مدام در یکیاز موقعیتهای ذیل کوهنوردی می کنم. صرفا میروم. با گروهی از دوستان می روم. کوهستان مارکت و یا این که با یک دسته کوهنوردی تبارک که اکثری از اعضای آن دوستانم می باشند، به دل طبیعت میزنیم! ولی مدام اشخاص جدیدی هم در دسته حضور داراهستند.
اختلال مستمر که می تواند در تیمهای گرانقدرخیس کوهنوردی فیس دهد این میباشد که هر چه پیشخیس می رویم، احتمال داراست تیم به راحتی از هم بپاشد. زیرا برخی از اعضای دسته به کلام درگیر میشوند، بعضی به حیث جسمانی از سایرافراد تواناترند و ترجیح می دهند از مجموعه سبقت گرفته و با سرعت کوهنوردی نمایند و حتی بالعکس.
به بدون چاره شکافی تولید می شود و فعالیت اساسی سرپرست مجموعه این میباشد کاری نماید تا این رخنه به قدری عمیق نشود که از در اختیار گرفتن بیرون گردیده و بخشی از مجموعه نتوانند سایر را پیدا نمایند.
پیش از اینکه به تحقیق یک چاره بی آلایش برای پیشگیری از بروز این ایراد بپردازیم، بیایید نگاه مجاورتتری داشته باشیم به دو گزینه پایانی که در مجموعه بندی بالا به آن اشاره شد. صرفا کوهنوردی کردن نیازی به توضیح ندارد و مسئله آیتم مشاجره ما وجود ندارد، براین اساس میپندارم می توانیم از آن صرف حیث کرده و یک راست برویم سراغ کوهنوردی با گروهی از دوستان.
کوهنوردی با دوستان
آغاز نگاهی میاندازیم به تیم دوم، یعنی هنگامی با گروهی از دوستان که تماما تجربیات کوهنوردی داراهستند و مرتبا با آنان به کوهنوردی میروم، یک دسته تشکیل می دهیم.
ما خیلی سریع جنبش می کنیم و کلیه بسیار سرحال و مجهز میباشند و به خیر میتوانند در هر جایی و به اندازه ۲۰ تا ۴۰ کیلومتر در یک روز معمولی کوهنوردی نمایند. این نوع کوهنوردی خیلی فراتر از سطح میانگین میباشد و چیزی مشابه کوهنوردی در توان فوقالعاده و حرفه ای (طی کردن فاصلههای بسیار وقت گیر با سرعت خیلی بالا) میباشد.
پست کوتاه امروز درباره این نکته معمولی میباشد که زمانی با یک تیم تعالی یار می شوید که اعضای آن توان متفاوتی در کوهنوردی داراهستند یا این که به هر دلیلی متفرق گردیده و از مجموعه غیروابسته میشوند، چطور آنان را کنار هم نگه داریم. هدلایت کوهنوردی اینجانب مدام در یکیاز موقعیتهای ذیل کوهنوردی می کنم. صرفا میروم. با گروهی از دوستان می روم. کوهستان مارکت و یا این که با یک دسته کوهنوردی تبارک که اکثری از اعضای آن دوستانم می باشند، به دل طبیعت میزنیم! ولی مدام اشخاص جدیدی هم در دسته حضور داراهستند.
اختلال مستمر که می تواند در تیمهای گرانقدرخیس کوهنوردی فیس دهد این میباشد که هر چه پیشخیس می رویم، احتمال داراست تیم به راحتی از هم بپاشد. زیرا برخی از اعضای دسته به کلام درگیر میشوند، بعضی به حیث جسمانی از سایرافراد تواناترند و ترجیح می دهند از مجموعه سبقت گرفته و با سرعت کوهنوردی نمایند و حتی بالعکس.
به بدون چاره شکافی تولید می شود و فعالیت اساسی سرپرست مجموعه این میباشد کاری نماید تا این رخنه به قدری عمیق نشود که از در اختیار گرفتن بیرون گردیده و بخشی از مجموعه نتوانند سایر را پیدا نمایند.
پیش از اینکه به تحقیق یک چاره بی آلایش برای پیشگیری از بروز این ایراد بپردازیم، بیایید نگاه مجاورتتری داشته باشیم به دو گزینه پایانی که در مجموعه بندی بالا به آن اشاره شد. صرفا کوهنوردی کردن نیازی به توضیح ندارد و مسئله آیتم مشاجره ما وجود ندارد، براین اساس میپندارم می توانیم از آن صرف حیث کرده و یک راست برویم سراغ کوهنوردی با گروهی از دوستان.
کوهنوردی با دوستان
آغاز نگاهی میاندازیم به تیم دوم، یعنی هنگامی با گروهی از دوستان که تماما تجربیات کوهنوردی داراهستند و مرتبا با آنان به کوهنوردی میروم، یک دسته تشکیل می دهیم.
ما خیلی سریع جنبش می کنیم و کلیه بسیار سرحال و مجهز میباشند و به خیر میتوانند در هر جایی و به اندازه ۲۰ تا ۴۰ کیلومتر در یک روز معمولی کوهنوردی نمایند. این نوع کوهنوردی خیلی فراتر از سطح میانگین میباشد و چیزی مشابه کوهنوردی در توان فوقالعاده و حرفه ای (طی کردن فاصلههای بسیار وقت گیر با سرعت خیلی بالا) میباشد.
چگونه غذا و سس ها را خشک کنیم